Evet, normal şartlar altında bilgisayarlar ile ilgilenmeyi yeni sistemler kurmayı ya da sorunlu sistemleri düzeltmeyi severim. Ama sadece normal şartlar altında! Hayatımda hiçbir zaman karşılaşmadığım kadar sorunlu bir gün geçiriyorum bilgisayarlar adına. Herşey, o kadar övdüğüm Windows 7′nin benim HTC Hero’mu modem olarak görmeyip onu kullanarak internete bağlanmaması ile başladı. Vay sen misin lan benim telefonumu modem olarak görmeyen diyerekten fevri davranıp basıverdim formatı, kurdum Mac OS X : Snow Leopard’ı. Amma ve lakin bu Snow Leopard’da “Yok hacım, ben bilmez, ben tanımaz kimdir bu HTC Hero” modeline yatınca iyice şarteller attı benim. Hazır kurulmuş Mac var, bi de malum finallerin sonuçlarına bakmak lazım onun için de Internet Explorer lazım (Sağolsun okulumuzun süper imba muhteşem dillere destan anlatmaya kelimeler yetmiyor, kifayetsiz kalıyor şahit olduğunuz gibi) diyerekten Windows’un Mac tarafından desteklenen en basit en sade versiyonu olan Win XP’yi kurdum ayaküstü yatakta bilgisayara, Cuma gecesini öyle kapattım.
Günlerden Cumartesi, işe gittik. Internet bağlantımız var, aslanlar gibi. Hadi bakalım gece pek beğendiğim windows xp sabah gözüme bi boktan gözüktü, bi beğenmedim. Hadi bakalım Vista kuralım bari dedim. Vista DVD’si kurulumun yarısında bozuk çıktı. Tüm emekler yine boşa gitti. Tamam lan bari ben yine 7 kurayım dedim. Onun da bu sefer loader’ı bozuldu, system reserved alan olmadığı için verimli çalışmadı. Sonra da dedim topunun köküne kibrit suyu, bastım yeniden formatı. Windows 7 kurayım dedim en baştan. Şu an 5. Windows 7′mi kuruyorum aynı gün içinde. Inat ettim arkadaş. Ya olacak ya da duvara çarpacam ben bu bilgisayarı.
PS : Şu anda Toshiba NB-100 netbooktan yazıyorum bu yazıyı. Amma ufakmış lan bunların klavyeleri. Ellerime kramplar girdi allama.
{ 1 comment… read it below or add one }
yazık sana :)(: