Splinter Film İncelemesi

İzlemedikten sonra hiçbir anlam ifade etmeyeceği gibi, ilerde izleme şansı bulursanız filmin tüm heyecanını da yokeder ona göre:)

Filmimizin konusu gayet sıradan: Yıldönümlerini kutlamak için romantik bir hafta sonu geçirmek isteyen genç çift Polly ve Seth, ormana kamp yapmaya gider. Ama polisten kaçan bir tutuklu olan Dennis ve uyuşturucu bağımlısı kız arkadaşı Lacey tarafından rehin alınırlar. Dennis’in amacı sadece onlardan yararlanıp polisten uzaklaşmak iken, gece yarısı bir otobanda insan kanıyla hayatta kalan bir ”şey”le karşı karşıya kalırlar. İnsanın içine girip yavaş yavaş hayat bitiren bu canlıdan kurtulmak için artık birlikte hareket etmek zorundadırlar.

Son tahlilde filmin başında ebleklik abidesi olan kahramanlar McGyver şurubu içmiş gibi (sana yok! sen kazana düştün) dakikalık monologlarla düşmanın zayıf tarafını kolayca anlayıp Stargate ekibinin düşüneceği türden kurnazlıklarla paçayı sıyırmaya bakıyor.Ben daha fazla birşey yazmak istemiyorum çünkü gerçekten çok hemde çok berbat bir film inceleme yapalım dedik aklıma gelen tek film buydu ve yarım saat önce bu filmle zaman kaybına uğratıldım..İzlemek isteyen varsa yinede izlesin benden söylemesi sonra gelip de bana laf atmayın lütfen:)Daha neler neler yazılır ama açıkcası yazmaktan imtina edeceğim kadar önemsediğim bir deneyim oldu Splinter… Tümüyle klişe, aşırma ve sıradan bir film ve çeşitli festivallerde neden bu kadar önemsendiğini anlamakta oldukça güçlük çekiyorum. Avrupa sinemasından yüzlerce iyi film dururken hala neden bu suyunun suyu filmlere katlanmak zorunda kalıyoruz anlamak mümkün değil!

Yazının kapanış jeneriği: Söylemeden duramayacağım. Bu “düşman” hakkında ser verip sır vermemek te moda oldu iyice… Cloverfield‘in yaptığı bu hoşluk Splinter gibi bir filmde film dışı öyküler ve etkileşimlerle beslenmediği için (Cloverfield bunu yapmıştı ve halen yapıyor) saçma ve doyumsuz duruyor.

IMDB: http://www.imdb.com/title/tt1031280/