Rock N Coke 2009

untitled

JennaBeth ‘i bilirsiniz konser olur festival olur hayatta kaçırmaz. Kaçırsa da 1 hafta ininden üzüntüden dolayı çıkmaz. Evet, aynı hafta içinde 2 farklı festivale gittim. Pestilim çıkmadı mı çıktı, yorulmadım mı? Ne diyorsun ölüyorum. Ama değdi desem galiba yeridir. Pazar günü orda olmama rağmen ‘ Festival Spirit’ dediğimiz ruhu tüm grup yakaladık. Saat 13.30 civarı büyük bir kitleyle Bostancı sahilinden otobüse bindim. Keşke tahsis edilen otobüsler yeni modeller oysaydı ve ekstradan bir kaç sözle tüm yolculuğumu geçirdim. Yaklaşık 30 dakikada İstanbul Park’a gelmemizle beraber benden ‘ yeeey’ şeklinde bir sevinç belirtisi çıkınca kısa çaplı bir rezil olma durumu yaşadım. Otobüsten indik ve festival alanına bakmamla ‘ Damn It’ şeklinde ikinci bir tepki daha vermem bir oldu, aşmamız gereken yarım saatlik bir engel daha vardı merdivenler, labirent şeklindeki güvenlik şeridi, bileklik takma noktaları ve shuttlelara giden yol(5 km daha yürümek istemiyorsanız bunlara ister istemez biniyorsunuz), bu yolun tek güzel yanı bedava dağıtılan buz gibi Coca Cola lar oldu, içebildiğimiz kadar içtik zira içerde yaklaşık 2,5 TLden satılıyordu. Evet, shuttlelardan indik tepemizde öğlen güneşi bu saatte ortalıkta gezene insan pek akıllı gözüyle bakmıyor doğrusu, bizde girişteki tünelde kampta kalan arkadaşımın yana çöktük, iyi ki de çöktük ben hiçbir festivalde 2 saatin oturarak bile bu kadar eğlenceli geçtiğini görmedim! Yanımızdaki gruplarla tanışmamış olmamamız bile önemli değil herkes birbirini yıllardır tanıyormuş gibi davranıyor ve ister istemez kendini daha rahat ve evinde gibi hissediyorsun, festival spirit dediğimiz şeyin % 45lik bir kısmı da bundan oluşuyor. Buradan gidenlere söylüyorum; evet tünel girişindeki uzuneşek oynayanlar bizdik. Oturduğumuz yerden shuttledan yeni inen veya kamp alanına giden değişik tiplerdeki insanları alkışlıyoruz. İster istemez insanların egoları kabarıyor durum daha ortamı da eğlenceli hale getiriyor.

 

Saat 4 olmuş headliner gruplara yaklaştıkça ana sahnede ses git gide açılıyor, e ister istemez hadi bir gidelim bakalım kimler gelmiş diyip kafile haline ayaklanıyoruz. Ufaktan ana sahnenin yolunu tutuyoruz. Sahnede Manga ve Cartel, yarısına yetişmiş olmamıza rağmen hakikaten izledim en kötü performanstı demek istiyorum. Cartel ne ya 96 ya ne ara döndük kim dönmek istedi. Rap dinlemek isteyenin Rocn N Coke ta ne işi var? En az Fuat’ın sahneye çıkması kadar saçma bir şeydi. Onlar orda sahne aladursunlar ben yavaştan yavaştan festival alanını turlamaya çıkıyım. Buradan yetkililere sesleniyorum bir Bira 6 TL, hadi onu geçtim votkanın 15 TL olduğu nerde görülmüş. Yiyecekler ateş pahası her şey çok pahalı. Ufak tefek bir şeylerle karnımızı doyurup Rock N Shop ‘ a uğruyor bütçeyi sarsmayacak bir şeyler alıp ana sahnenin yollarını tutuyoruz. Son 5 dakika evet Hayko Cepkin sahnede! Hepimizin çok yakından bildiği olağan üstü performansını sergiliyor, aynı zamanda press kısmından bizlere hortumla su sıkılıyor. Kısa süren Hayko performansı sonrası yemek standlarının yolunu tuttuk. Amaç yemeği bir an önce yiyip Linkin Park için olabildiğince önde yer tutmaktı. Bu isteğimiz biraz yalan oldu ama arkamıza dönüp baktığımda ‘hakikaten öndeyiz be !’ dedim. İlk şarkıdan sonrasını hatırlıyorum neden böle oldu bende bilmiyorum. Ama tam anlamıyla mükemmellerdi playlisti teker teker saymayacağım, eski albümlerden eşit dağılımda çaldılar ve son single’ları ‘New Divide’ı da çaldılar ve ‘One Step Closer’la bitirdiler. Etkisinden hala  çıkamadım desem yeridir. Bir efsane geldi geçti, hepimize geçmiş olsun bir Rock N Coke ‘u daha atlattık. Gelecek senelerde daha da iyi headliner grupları görmek dileğiyle.