Gölgedeki…

karanlik3Sokak lambasinin o azicik isigi arkamizdan vuruyor. O hep yanimda yürüyor , bense bütün istegimle elini tutuyorum. Öyle karanlik ki , hissediyor muyum yanimda oldugunu , bunu bile bilmiyorum , anlayamiyorum… Yüzünü cikartamiyorum , göremiyorum… Belki de hic göremeyecegim , hissedemeyecegim.. Belki de benimdir onu görmek istemeyen ve hep o karanlik gölgede birakmak isteyen bencil insan.

Geride birakma , kurtulma istegi bu kadar aci verici olmali miydi… Belki de hic bir zaman geri de kalmayacak. Hep pesimde bir yerlerde olup beni delirtene kadar elimi tutacak. Üzerine toprak atip öldü kabul etmek bu kadar zor construction companies in houston . src=”http://www.webveze.com/wp-content/uploads/2009/09/karanlik11-162×163-custom.png” alt=”karanlik1″ width=”162″ height=”163″ />muydu.. Hani insan unutmasaydi delirirdi. Ya coktan delirmissek.. Ya bir türlü gercekle yüzlesememissek ve hala öylece bütün gerceklerden kaciyorsak. Bu sadece ben miyim yoksa bütün dünya mi.. Herkes mi bir seylerden kaciyor yoksa sadece kacanlar mi kovalaniyor. Geriye dönüp ya yüzünü görürsem , ya onunla yüzlesirsem.. Bu mu iyi gelecek gecmise yoksa daha mi betere gidecek her sey..

Gecmis gölge gibi. Iyi ya da kötü. Pismanlik ya da gurur. Her seyi icinde barindiran koca bir karanlik.. Üzerinde fazla düsünüldügünde , icine alip insani yok edebilecek bir karanlik.. Daha dogrusu sudur budur dese bile dostum , inanc yok ki inanayim güveneyim. O gölgedir elimi tutan ve beni ceken o koca karanliga. Ne kadar elimi ceksem de , bir tarafimdan cekip beni geriye bakmaya zorlayan akil almaz siyahlik.  Neler vardir o gölgede ? Nedir bu gölgedeki ? Kim bilebilir ki … Gölgedekinden baska…

karanlik2