Çocukta Yaparım Kariyerde?

r_0j6ertygj75m953li5gh“ Kariyer mi ? “ yoksa “ Annelik mi ? “ ikilemini sanırım bizler de ilerde yaşayacağız.  Bu ikilemi aşamayarak, İngiltere’ de yaşayan ünlü bir avukat Thames nehrine atlayarak hayatına son vermiş. Bu haberden etkilenerek bu yazıyı yazmak istedim.  Herhalde insanı öyle bir ikileme sürüklüyor ki bu karar, ne yapacağını bilemez oluyorsun. Staj sırasında da görüyorum hem kariyerine devam eden hem de annelik görevlerini yerine getirmeye çalışan kadınları. İkisini bir arada yürütebilmek sanırım büyük güç istiyordur. Bende çalışan bir annenin çocuğuydum ve inanılmaz zor geliyordu bana. Bakıcı da olmak babaannede olmak.. Çocukken insan annesini yanında istiyor. Babalarımızı bu kadar yanımızda aramıyoruzdur herhalde. Bir çocuk açısından baktığım zaman anne yanında olmalı, çocuğa ait olmalı sadece  diyorum, fakat kendi açımdan baktığımda ise bu iş nasıl olur diyorum. Hele ki başarılı bir iş hayatından vazgeçmek sanırım gerçekten büyük bir karar. Belki de çocuk oldu mu tabii farklı düşünceler içersinde olacağım orasını bilemiyorum ama daha o zamana kendimi çok uzak gördüğümden sanırım çokta kafa yormuyorum bu konu üzerinde. Ama çocuk açısından zor olduğunu bildiğim ve yaşadığım için aynı zamanda da vazgeçerim kariyerden diyorum. Sanırım en iyi anne olduğumuzda anlayacağız bunun nasıl bir şey olduğunu. Daha baya erken ama yine de kafamı karıştırmadı değil.

Webvezeciler ne diyor peki ?

“Çocukta Yaparım Kariyerde?” için 15 cevap

  1. sanırım çocuktan sonra kariyerinden vazgeçmek bana göre değil. sonuçta öle bi zamanda yaşıyoruz ki tek kişinin çalışmasıyla çocuğa hadi onu geçtim bir aileye bakılamıyor, hal böle olunca anneninde çalışması gerekiyor. zaten günümüz çocuklarının hepsi anki bu koşullara adapte olmuş bi şekilde doğuyor.

  2. evinin kadını çocuklarının anası olmalı anne olmak isteyen bayanlar ya da hiç bu işe girişmemeli.

    çocuk saksıdan az farklı. sulamak yetmiyor, ilgi lazım, bakım lazım, hiçbiri değilse, yanında olmak, yanında olunduğunu ona hissettirmek lazım.

    yani anneannen baksın, babaannende kal bugün ben akşam alıcam seni veya veya, çok kral yıllığı 10.000$ lık kreşe yolladık bizim çocuk orda bi rahat rahat takılıyo dememek lazım..

    kuvvetle muhtemel o çocuk o boktan kreş yerine evde, sadece evde ama annesinin yanında olmayı yeğleyecektir..

    ya eğer yeğlemiyosa… çocukta problem vardır. gönderin servise garantiden değiştirsinler.

  3. Valla ben de çalışan bir annenin çocuğuyum. 3 yaşıma kadar anneannede ve babaanne’de kaldım. Üstelik evlerimizde uzaktı annemler hafta sonu dısındai hafta içi sadece 1 gün gelebilirdi, ama gene de daima ilgisini hissettim. Evet keşke çalışmasan da okuldan geldiğimde evde olsan dediğim zamanlar oluyordu ama annem o açığı çok güzel kapatmıştı. Daima en iyi arkadaşım, herşeyim oldu. Babamla aramdaki köprüyü hep o kurdu. Ben lisedeyken emekli oldu ama ondan sonra da keşke çalışsa diye baktım hep:D ihihi
    Eh bu kadar okulu boşuna okumadığımıza göre elbette çalışacağız ve tabiiki çocuk olcak, ama ben de annem gibi mükemmel idare edebilirsem bu durumu, kariyer de olur çocukta:))

  4. :)) walla yani yapcak pek bir şey yok aslında. günümüz koşulları nedeniyle hem çocuk hem kariyer yapmalıyız zaten.. bende hep ilgisini hissettim annemin yanında ama bu sefer babanede şımarmak evde de annemin başının etini yiyen dei bir tip olmuştum sanırım =)) annem hala çalışıyor , kendi işi olduğu için gerçi birazda kafasına göre takılıyor ama şimdi bende hiç şikayetçi değilim evde olmamasından hehehe =))) gerçi 1 aydır ayrıyım tek yaşıyorum ..onlar yazlıkta keyif yapıyor. artık ağlicam bebek gibi ” annemi istiyorum ” diyee =)))

  5. elbette ki kariyer de yapılır, çocuk da bakılır; fakat muhakkak birinde ya da ikisinde de noksanlıklar olur… tam iş değil yarım iş yapmış olur insan… kabul eden olur etmeyen olur; ama ben açıkcası çocuğumu kendim yetiştirmek isterim. (tabi şartlar elverişli olursa) her şeyiyle kendim ilgilenmek en ufak noktasına kadar ben bilmek isterim… herkesten öte benim sevgimle büyümeli… çünkü sevgiyle büyüyen bi çocuk çok başka oluyor…

    ama anne öğretmense miss :)(: harika olur… tadından yenmez… zaten erkenden evde üç ay tatil… daha ne olsun…

    evet o yüzden ne yapıyoruz öğretmen oluyoruz bayanlar :)(:

    aso..

  6. minho: ee yani biz yeni nesil bayanlar sanmıyorum evde oturalım dimi kiddo..=)

    bu cümleye yorum yapmak istiyorum hemen 🙂
    uzuuuuunnn soluklu bir çalışın bakalım aynı fikirde mi olacaksınız :)(:

    bıkıyorsun ne olursa olsun…

  7. Şu stajdan sonra zaten birazda ev hanımı mı olsam acaba yaa diye düşünmedim değil hahahaha :D:D:D

  8. Abi adam şom agızlı illa oldurucek erkenden bizi 🙂

    Yaaa tabi bu zamanda gercekten cocuk buyutmek coook zor hele bızım donemımızde dahada zor olucak.

    Bayanların calısmasına gelınce yanı bu kadar sene oku et ondan sonra ev kadını ol bıraz sacma olur yanı gunumuzde, ama tabı cocugun nasıl buyutulucegı onemlı tabı bence bellı bır zamana kadar annenın yanında olması lazım cocugun ama bellı bı zamandan sonrada calısmasına dıcek bırsey yok.

  9. Biz kadınlar bu işinde üstesinden gelirizz :)) Erkekler gibi çocuklarla başa çıkabildiğimize göre :p , çocuklarımızıda çalışan bir bayan olsak bile bir şekilde hallederiz diye düşünüyorum. Onca sene hayatımı okumakla geçirdikten sonra sanırım baya zor bir karar olur bir anda her şeyi bırakıp sadece çocuğa odaklanmak. En büyük kısmını tabii ki de ona vermeliyiz ama bir şekilde onlara kendi annelerimiz nasıl başarmışsa bizle bu kadar yakın olmayı bizde başarırız diye düşünüyorum =)

  10. :)(: sağlam, becerikli, akıllı olan bir hatun öncesinde hiç çalışmamış olsa bile eşinden ayrıldığında ya da eşi OY’un dediği gibi vefat ettiğinde ayakları üstünde çok rahat durur… insanın özgüveniyle alakalı bir durum bu…

    ama yine de belirli bir yaşa kadar çocukla ilgilenilse daha iyi olur… anne önemli çünkü çocuğun büyüme aşamasında, ki şartlar çok daha zorlaştı… çevre rezalet… tabi ki nereye kadar koruyacaksın ama gözünün hep üstünde olması gerekir bir döneme kadar… onu sevgiyle, bilinçli yetiştirmek gerekir… inşallah ki ilerde çocuklarımız olursa hepsi aklı başında birer birey olurlar :)(: gözümüz arkada kalmaz hiçbir zaman…

    bir örnek de vereyim.. benim annem hiç çalışmamış ve hayatı boyunca da kesinlikle çalışamaz. onda o beceri yok çünkü… o çok güzel bir annedir, çok güzel bir ev hanımı ve eştir. o kadar… fazlasını yapamaz :)(: ama beni çok güzel yetiştirdiğine inanıyorum… hep sevgi dolu, hep saygılı, bilinçli… kendindeki noksanlıkların bende olmasını hiç istemedi ki ben de dış konusunda babaya çekmişim… gerekirse eşek gibi çalışırım her işi yaparım ama yine evime bakarım :)(:

    herkes bir çeşit… herkes kendine göre hayatını kuracak sonuçta… yapabilen olur yapamayan olur… yapabilip yapmayan olur… bakalım :)(:

    çok konuştum susayım 🙂

  11. Bence bu kadar gözde büyütülmemeli.Yaşanıp görülecek bir olay.Evet anne de olunur,başarılı iş kadını da.Yoksa neden kendimize bu kadar yatırım yapalım.Temel Eğitimimizi alıp,okuyup yazalım yetermi diyeceğiz.Çalışan anne çocuğunu özlediği için,birlikte geçireceği zamanın daha kaliteli ve daha verimli olması için daha çok çaba sarfedecektir .Bunun sonucu her iki taraf için de mutluluk verici olacaktır.
    Çocuk için bence anne ve babalar kesinlikle rol modeldirler.
    Ama çalışmayan anneleri de kesinlikle eleştirmiyorum. Bana göre onlar da evin orkestra şefleri, çünkü evin bütün bireylerini ! ve iç işlerini idare ediyorlar.
    Bir konuyu daha belirtmek isterim çalışan anneler çocuklarını sorumluluk kavramı ile erken yaşta tanıştırıp onların bu becerilerini geliştirmelerine yardımcı oluyorlar.Ki bu da çocuğun kişisel gelişimi için oldukça önemli bir kavram.Çünkü sorumluluk duygusu dediğimiz şey bi
    ze hayatımızın her aşamasında gerekli olan bir duygudur.Kişinin sorumluluk duygusu ne kadar gelişmişse yaptığı veya yapacağı işlerde o ölçüde kaliteli ve başarılı olacaktır.

Yorumlar kapatıldı.